Just in Case Anyone has Forgotten

Just in case anyone has forgotten who else was involved in March 1. Some might say he was even the face of March 1...

Just sayin' ...

Caveat Emptor

I have not posted for quite a while, though I have had much to say. Some thoughts and ideas came and went, even though they were good. Some never fully matured, and some became overripe by the time i sat down to post.
Much has changed in the past 2 months. And I still have much to read and ponder.

But some things, some impression, some gut feelings, do not change no matter how many times I read them and think about them. Think about them and read about them. They, nay, this one thought I have, does not seem to pass. It is neither the most important, nor the most relevant.
It is part of a larger picture, story, reality, and truth, that remains to be written. Despite the time, it has yet to pass from my thoughts.

And so, here it is- about VartanOskanian.com, the biography section. And with only a small objective introduction, and one small comment.
There are three pictures on the biography section. The first picture was one with his family. The last picture was one of him at the UN (or similar such international meeting) with some familiar faces.

Here is the middle picture:


And here is my small comment:

Really??????? You're got some f**k*ng cojones posting that picture.

This is no longer a short comment.

I suppose it is eerily, fatefully appropriate, that in an attempt to endear himself to... whomever.. in the aftermath and ongoing turbulence of the March 1 he continues to deny... the only picture of himself in Armenia, with any government of Armenia, is with LTP, Vano, and Vazgen.

Oskanyan continued to, and increased his work with Kocharyan after October 27, 1997.
He was Kocharyan's face on March 1, 2008.
He continued to work with Kocharyan after March 1, 2008.

Where is his picture with Kocharyan? Where is any significant reference to his time spent in Kocharyan's administration.

Read it as you will. We all do. There are so many ways to read this.

Caveat Emptor

Self-declared Inculpability and a Clear Conscience - and its off to the BHK!

None of the recent Oskanyan news is new, nor is it surprising. Its been commented on many times, recently and in the past, by my self and many others.

But I still can’t seem to resist the urge to comment on it. Its not as though he is the only person who played such a culpable role in the events of March 1, who is still out and about; or who ignores or denies their own or the government’s role/responsibility in what happened; or who is currently looking to gain a role or further their own role and power in politics; nor is he the only one playing the game of politics, or claiming to have the best for Armenia in mind.

So what is it?

Perhaps it is the vehemence with which he denies the culpable role he played during March 1, despite so much straightforward, undeniable evidence to the contrary; perhaps it is the ease with which he can speak of his clear conscience and faultlessness; perhaps it is his use of a supposedly independent organization whose mission is to “strengthen civil society” and “promote discourse” – quite commendable goals - to try to erase his past from history and people’s memories and promote himself and his intentions further; …

I’ve commented numerous times in the past on Civilitas and Oskanyan. For the record, I actually think that CivilNet has done some important work, and Civilitas is ‘addressing’ some very important topics, I am just extremely weary of this group in just about every way, to put it mildly.

This is a partial repetition of prior posts, but I can’t seem to help it – despite his self-declared inculpability, clear conscience and mighty goals, there’s a black hole in Oksanyan’s statements when it comes to actual civil society… here we go… (and this is just a start)...

--where are his comments on political prisoners, Northern Avenue evictions, police violence, army deaths, impending ecological nightmares, election corruption…

-- where are there any comments truly critical of Kocharyan? Is there nothing worthy of criticism in Kocharyan’s time of rule?...

-- I don’t even know where to start with March 1, his role, his denials, …

--Or where to start with applying to join BHK – Dodi Gago’s party. Hey, we all want a better Armenia. But what on earth makes you think that you should do it through joining BHK? One can work with a party, but joining it means you agree with the principles and actions of that party – really, Oskanyan? These are, of course, rhetorical questions. The only reason I can see for Oskanyan to join BHK is to increase his own power and potential to become politically active, and to possibly to consolidate Kocharyan’s resources… Putting it carefully:

--It is thought by some that BHK was founded by Kocharyan…
--It is also thought by some that Oskanyan is still in close contact, not just for social and personal reasons, with Kocharyan...
--It is also thought by some that Kocharyan is lurking in the political background…
--It is also thought by some that there is an increasing rift between HHK and BHK…
--Some have noted that it is interesting that CivilNet covers what it does, appears well funded, has gained an audience, has a nice show face, and is potentially ready to be used for numerous imaginable purposes…

Of course, there are varying levels of reliability in the varying amounts of data for the above. But one might see how I might write what I did above:
…and to possibly to consolidate Kocharyan’s resources…

Phew, that was a mouthful. I’ll leave it there for now.

Here are some links to my old posts on this topic, and many have their own links...

http://tzitzernak2.blogspot.com/2010/02/i-feel-bad-for-ostriches-civilitas.html

http://tzitzernak2.blogspot.com/2011/06/trying-to-reformulate-history.html

http://tzitzernak2.blogspot.com/2009/03/in-search-of-civil-society-but-not-one.html - My thoughts on one of the original Civilitas publications - the Report on 2008

http://tzitzernak2.blogspot.com/2010/05/on-civilitas-oskanyan-and-meghri.html

And so it begins...

More talk about and from Oskanyan re-entering politics... 'nuff said.
Hayk Gevorgyan imprisoned on trumped up charges...
Kocharyan in the press...
Upcoming Parliamentary elections...
Presidential elections in sight...

And so it begins...

Just had to post it...

After the wonderful article on Haykakan Zhamanak outlining Oskanyan's lies, one by one, quite literally (5/2011)...

Ո՞ւմ է պետք պաթոլոգիկ ստախոսի ներողությունը

Came this article on 1in.am ... I just couldnt resist posting, in full:

«Սիվիլիթասի» ղեկավարը 2004-ին էլ էր պատրաստ «Մարտի 1»-ին (տեսանյութեր)


Օգոստոսյան ամառային հանգիստն անհանգստացրեց WikiLeaks-ը: Ամերիկյան գաղտնի փաստաթղթերի տեղատարափը հայաստանյան իրականության վերաբերյալ նոր լիցք հաղորդեց հայաստանյան հասարակական քննարկումներին:

Ամերիկացի դիվանագետների գրառումները իսկապես առատ էին` հայաստանյան օլիգարխիա, օլիգարխների` ընտրովի թվերի համադրությամբ «գոլդ» պետհամարանիշեր, օլիգարխների հարստահարման հիմնական ոլորտներ, «Հոկտեմբերի 27»-ի գործ, «Իրան-Հայաստան» գազատարի կառուցման խնդիր, «ՌԴ-ից ներմուծված հերթական գործիք՝ Հանրային խորհուրդ», Հայաստանի քաղաքական ճգնաժամ և արտագաղթ, ինչպես նաև` ընտրական, հետընտրական իրավիճակներ և այլն:

Անդրադառնանք WikiLeaks-ի հրապարակած Հայաստանին վերաբերող ԱՄՆ դիվանագիտական մեկ փաստաթղթի, որը վերաբերում է 2004թ. ընդդիմության հանրահավաքները արգելելուն, ճնշելուն և իշխանությունների կողմից իրականացվող քաղաքականությանը, և մասնավորապես «Սիվիլիթաս» հիմնադրամի հիմնադիր, այն ժամանակ ՀՀ ԱԳ նախարար Վարդան Օսկանյանի «գործունեությանը»: Այն, որ Ռոբերտ Քոչարյանի իշխանության հիմնասյուն հանդիսացող այս պաշտոնյան իր տասնամյա իշխանավարման ընթացքում առանձնահատուկ ծառայություններ է մատուցել իր շեֆին` անհերքելի փաստ է, և խիստ հատկանշական էր մասնավորապես նրա «առաքելությունը» Մարտի 1-ից առաջ և հետո, երբ նա նախ լծվել էր ընդդիմության խաղաղ հանրահավաքի մասնակիցներին ի լուր աշխարհի հանցագործ ներկայացնելով, ապա արդարացնում էր Մարտի 1-ից հետո իշխանությունների բոլոր գործողությունները` ձերբակալություններն ու հետապնդումները:

Պարզվում է, սակայն, Օսկանյանն առաջնորդվել է նույն սցենարով նաև 2003-ի նախագահական ընտրություններից հետո: Այսպես, 2004թ. ապրիլի վերջին պատրաստված ամերիկյան փաստաթղթի համաձայն` 2004թ. ապրիլի 27-ին՝ ընդդիմության հանրահավաքից առաջ, Վ.Օսկանյանը հավաքել է ՀՀ-ում հավատարմագրված դիվանագետներին և հանդես է եկել մի շարք ուշագրավ հայտարարություններով: Վ.Օսկանյանի մատուցմամբ՝ Հայաստանն այդ օրերին ապրել է իր պատմության «ամենակրիտիկական պահերից մեկը», և նա կոչ է արել միջազգային հանրությանը` օգնել կառավարությանը կայունություն ապահովելու համար: Վ.Օսկանյանն անգամ նախազգուշացրել է, որ եթե ընդդիմությունը փորձի շրջապատել նախագահական նստավայրը և թույլ չտալ, որպեսզի Քոչարյանը Եվրոպայից վերադառնա և մուտք գործի իր նստավայր, ապա կառավարությունը ստիպված կլինի դիմել Սահմանադրության 55-րդ հոդվածին` «սահմանադրական կարգը վերականգնելու համար համապատասխան միջոցառումներ ձեռնարկելու համար»: Վ.Օսկանյանը հակասահմանադրական է համարել ընդդիմության կոչերը` Ռ.Քոչարյանի հրաժարականի վերաբերյալ, քանի որ ընդդիմությունը, ըստ Վ.Օսկանյանի, «զգուշացրել է, որ այդ նպատակին հասնելու համար կարող է ուժ կիրառել»: Ապա նա շնորհակալություն է հայտնել դիվանագետներին 2004թ. ապրիլի 12-13-ին ընդդիմության հանրահավաքը ցրելուց հետո արված հայտարարությունների համար՝ այնուամենայնիվ նկատելով, որ «միջազգային հանրության հայտարարություններում բացակայում էր կառավարությանը ուժով գահընկեց անելու դատապարտումը, ինչը որոշ ընդդիմադիրների կողմից դիտվել է որպես իրենց մարտավարության հավանություն»:

Նախ հիշեցնենք, որ 2003-ի կեղծված ընտրություններից մեկ տարի անց, երբ մեր հասարակությունը իր քվեն էր տվել ՀԺԿ առաջնորդ Ստեփան Դեմիրճյանին, Ռ.Քոչարյանը երկրորդ անգամ բռնազավթեց իշխանությունը, որից հետո Սահմանադրական դատարանն անգամ ստիպված եղավ որոշում կայացնել` մեկ տարի անց վստահության հանրաքվե անցկացնել: 2004-ին հասարակությունը ընդամենը պահանջում էր ՍԴ կայացրած որոշման իրագործում: Իսկ այն, որ 2004- ին ընդդիմության առաջնորդները` «իրենց նպատակին հասնելու համար կարող են ուժ կիրառել», սա իհարկե լկտի սուտ է: Ընդհակառակը, բոլորը շատ լավ հիշում են, որ այն ժամանակ բոլորը, այդ թվում և ընդդիմադիր թերթերը, ընդդիմությանը մեղադրում, քննադատում էին «սահմանադրական ճանապարհով» առաջնորդվելու համար` դա սխալ մարտավարություն համարելով:

Ինչպես նկատում ենք, Վ.Օսկանյանը նույն ձեռագրով, ինչպես մարտիմեկյան շրջանում էր, 2004- ին ևս լծված է եղել օտարերկրացի դիվանագետների «ուղեղները լվանալով», որպեսզի արդարացնի ոչ լեգիտիմ ճանապարհով իշխանություն զավթած իր շեֆի հնարավոր գործողությունները` «սահմանադրական կարգը վերականգնելու համար համապատասխան միջոցառումներ ձեռնարկելու» քողի տակ: Եզրակացությունը մեկն է` Օսկանյանն ու իր շեֆը 2004-ին նույնպես պատրաստ էին Մարտի 1 իրականացնել` խաղաղ ցույցերի և բողոքի դուրս եկած ժողովրդի դեմ...

Թե ինչ «դերակատարություն» ունեցավ նույն Օսկանյանը Մարտի 1-ին և ինչ ստերի շարան էր ներկայացնում` դա էլ է հայտնի բոլորին: Օրինակ` 2008թ. Մարտի 1-ին նախագահական նստավայրում հրավիրած մամլո ասուլիսում Օսկանյանը նշեց. «Ազատության հրապարակում ընդդեմ ոստիկանության եղել է մեծ դիմադրություն` նաև օգտագործելով սառը զենք, որը ոստիկանությունը արդեն հանրության առաջ ներկայացրեց, հեռուստատեսությամբ դուք տեսաք, և դրա արդյունքում է, որ այդ բախումները ոստիկանության և այդ մարդկանց միջև տեղի են ունեցել»… Ի՞նչ սառը զենք, հետաքննությամբ ապացուցվե՞ց, որ ընդդիմադիրները զինված են եղել կամ մեքենա են հրկիզել, կամ խանութ թալանել...

Մեր հիշողություններում թարմ է ևս մեկ էպիզոդ. նույն մարտիմեկյան մամլո ասուլիսում Օսկանյանը ստեց. «Լուրերն այն մասին` իբր Լևոն Տեր-Պետրոսյանը տնային կալանքի տակ է` չեն համապատասխանում իրականությանը»: Օսկանյանը լրագրողներին պարզաբանել էր, թե` անվտանգության հետ կապված հարցերի ապահովման համար Լ.Տեր-Պետրոսյանն իր առանձնատուն է տարվել` իր շահերից ելնելով. «Իհարկե, Լ.Տեր-Պետրոսյանի կողմից ցուցաբերվել է դիմադրություն, սակայն նա տարվել է իր առանձնատուն, որտեղից կարող է հանգիստ դուրս գալ»: Որ Օսկանյանի այդ հայտարարությունը բացարձակ սուտ է, կարող են վկայել Մարտի 1-ից հետո Լ.Տեր-Պետրոսյանին այցելող դիվանագետները, ովքեր նույնպես խուզարկվում էին (Մարտի 1-ի առավոտվանից Լ.Տեր-Պետրոսյանի առանձնատան դարպասները հսկում էին ոստիկանության աշխատակիցներ), և բացի այդ` ինչպե՞ս պետք է Լ.Տեր-Պետրոսյանը «հանգիստ դուրս գար» տնից, եթե կալանքի տակ էր գտնվում...

Այս մարտին Օսկանյանը հանդես եկավ մի ուրիշ ցնցող հայտարարությամբ` նշելով, թե Ս.Սարգսյանը պետք է ազատի «բանտարկյալներին», այն դեպքում, որ Օսկանյանի ղեկավարած իշխանությունը դեռ Մարտի 1-ից առաջ էր սկսել Լ.Տեր-Պետրոսյանի թիմակիցների բնակարանների խուզարկություններն ու ձերբակալությունները... Հիշեցնենք, որ մինչև Մարտի 1-ը ձերբակալվել էին Գագիկ Ջհանգիրյանը, Վարդան Ջհանգիրյանը, Սմբատ Այվազյանը, Պետրոս Մակեյանը, Աշոտ Զաքարյանը, Մյասնիկ Մալխասյանը, Խաչատուր Սուքիասյանի թիկնազորի անդամները, իսկ արդեն մարտի 21-ին հայտնի էր, որ ձերբակալված են շուրջ երկու հարյուր ընդդիմադիրներ: Մինչդեռ մարտի 1-ի նույն ասուլիսում Օսկանյանը հայտարարում էր, թե` «որևէ քաղաքական գործիչ ձերբակալված չէ», «ձերբակալված քաղաքական դեմքեր չկան», սա այն դեպքում, երբ մարտի 1-ին արդեն հայտնի էր, որ ձերբակալված են ՀՀ նախկին վարչապետ Հրանտ Բագրատյանը, ՀՀՇ վարչության անդամներ Արամ Մանուկյանը, Դավիթ Առաքելյանը, Լևիկ Խաչատրյանը, Հովհաննես Ղազարյանը, Վահագն Հայոցյանը, Աշոտ Մանուկյանը, «Այլընտրանք»-ի անդամներ Դավիթ Մաթևոսյանը, Վարդգես Գասպարին, ինչպես նաև Մուշեղ Սաղաթելյանը և այլոք…

Եվ նման բազմաթիվ այլ օսկանյանական ստեր: Ո՞րը վերհիշես... Ահա այս մարդն այսօր Ռ.Քոչարյանի «վերակենդանացման» գործին է լծվել և սեպտեմբերից իր «Սիվիլիթաս»-ով հավակնում է «ցիվիլ» դասեր տալ մեր հասարակությանը վեհ ու բարձր գաղափարների ու արժեքների մասին, և եվրոպացիների աչքում «ցիվիլ» դեսպան երևալ: Մի մարդ, որ հանգիստ կարող էր հավասարը հավասարի հետ ոտք գցել, օրինակ, Սադամ Հուսեյնի մերձավորներից մեկի` Իրաքի նախկին ԱԳ նախարար Թարիք Ազիզի հետ, ով, ինչպես հայտնի է, դատապարտվեց ցմահ ազատազրկման` մեղադրվելով Սադամի կառավարման շրջանում շիա- մահմեդականների նկատմամբ հաշվեհարդարին մասնակցության մեջ, ապա նույն հանցագործության համար դատարանի կողմից դատապարտվեց մահապատժի:

Trying to Reformulate History

Addendum: And here's Pashinyan's editorial on Oskanyan's interview from June 22: Նշաձողի վոյեւէ առերեւույթը



Oskanyan was the guest on Azatutyun's Տեսակետների խաչմերուկ this weekend. I was quite impressed at how well prepared he was. At how ready he was to answer such a wide variety of questions. At how hard he obviously had worked in preparing and presenting answers that, to naive eyes and ears, present a wonderfully coherent story of a man committed to a healthy and just Armenia. At how hard he's trying to keep his options open right now.

Gimme a break. It doesn't matter how hard you try to clean up your trail, realign the evidence, justify your actions. Its all still there. And no amount of trying to rewrite and reexplain history, no number of videos or Civilitas forums or interviews, is going to change the truth.

So I, for one, don't need to hear about how broken up you were and still are about March 1, or how you tried to get a dialogue going, or how you felt the political prisoners needed to be released. I don't remember any such voice of support for the political prisoners, or for any part of the struggle in general, and I was watching closely (Feb 9 2010 post, March 14, 2009, http://tzitzernak2.blogspot.com/2010/05/on-civilitas-oskanyan-and-meghri.html) In fact, even in this interview you didn't dare call them political prisoners. They are refered to as բանտերում գտնվողները - those who are in prison.

But, I don't need to keep going on my own. Anna Hakobyan already wrote a brilliant piece in Haykakan Zhamanak on May 12, 2011. And here it is: First Part, Second Part.

Keep trying to wipe away the fingerprints and rearrange it all, my friend. The only person believing it is you.

[azatutyun article and video here]